دوره 12، شماره 2 - ( تابستان 1405 )                   جلد 12 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostamizadeh M, Khodaei K, Hamishehkar H. The Effect of Combined Exercise Training with Gamma-Oryzanol Supplementation on Oxidative Stress, Total Antioxidant Capacity, Glycemic Parameters, and Insulin Resistance in Men with Type 2 Diabetes. J Health Res Commun 2026; 12 (2)
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1267-fa.html
رستمی زاده مهدی، خدائی کاظم، همیشه کار حامد. تأثیر تمرینات ترکیبی به همراه مکمل‌یاری گاما اوریزانول بر میزان استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی اکسیدانی، شاخص‌های گلایسمیک و مقاومت انسولینی در مردان مبتلا به دیابت نوع 2. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (2)

URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1267-fa.html


گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (22 مشاهده)
مقدمه و هدف: هایپرگلیسمی مزمن در دیابت نوع ۲ از طریق افزایش تولید گونه‌های فعال اکسیژن و تضعیف سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی به استرس اکسیداتیو منجر می­شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات ترکیبی به همراه مکمل‌یاری گامااوریزانول بر استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی­اکسیدانی، شاخص­های گلایسمیک و  مقاومت انسولینی در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.
روش ­کار: 30 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 به صورت هدفمند انتخاب و  در سه گروه تمرین ترکیبی و دارونما، تمرین ترکیبی و مکمل و کنترل دارونما (10 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی با شدت 40 تا 70% 1RM و استقامتی با شدت 50 تا 70% HRR) را انجام دادند. گروه مکمل روزانه 600 میلی­گرم مکمل گامااوریزانول را در دو وعده به مدت هشت هفته مصرف نمودند. نمونه خونی در حالت ناشتا برای ارزیابی سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، مالون دی­آلدهید (MDA) و ظرفیت تام آنتی­اکسیدانی (TAC)، انسولین و گلوکز خون ناشتا، 48 ساعت قبل و بعد مداخله جمع­آوری شد. برای مقایسه تفاوت­های بین­گروهی از آزمون تحلیل واریانس دو­­راهه با اندازه­گیری­های مکرر و آزمون تعقیبی LSD در سطح معنی­داری P≤0/05 استفاده گردید.
یافته ­ها:کاهش معنی­داری در سطوح گلوکز خون، انسولین، مقاومت انسولینی، HbA1c و MDA  در گروههای مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده شد(P<0/05).  . همچنین، افزایش معنی­داری در سطوح SOD (0/012=P) و TAC (0/017=P) در گروههای مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید. اما تفاوت­ها بین گروه تمرین ترکیبی با دارونما و گروه تمرین ترکیبی با مصرف مکمل از نظر آماری معنی­دار نبود (P>0/05). 
نتیجه ­گیری: هشت هفته تمرین ترکیبی (هوازی-مقاومتی) شاخص‌های گلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو را در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 بهبود بخشید. این بهبود مستقل از مکمل گامااوریزانول بود، زیرا هیچ اثر اضافی هنگام افزودن این مکمل به تمرین مشاهده نشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات سلامت در جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of health research in community

Designed & Developed by : Yektaweb