دوره 12، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 12 شماره 2 صفحات 183-169 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rostamizadeh M, Khodaei K, Hamishehkar H. Effect of Combined Exercise Training with Gamma-Oryzanol Supplementation on Oxidative Stress, Total Antioxidant Capacity, Glycemic Parameters, and Insulin Resistance in Men With Type 2 Diabetes. , J Health Res Commun. 2026; 12 (2) :169-183
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1267-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1267-fa.html
رستمی زاده مهدی، خدائی کاظم، همیشه کار حامد. تأثیر تمرینات ترکیبی با مکمل یاری گامااوریزانول براسترس اکسیداتیو، شاخص‌های گلایسمسیک و مقاومت انسولینی در مردان مبتلابه دیابت نوع۲. , مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (2) :169-183
گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده: (782 مشاهده)
مقدمه و هدف: هایپرگلیسمی مزمن د ر دیابت نوع ۲ از طریق افزایش تولید گونه‌های فعال اکسیژن و تضعیف سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی به استرس اکسیداتیو منجر می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات ترکیبی به همراه مکمل‌یاری گامااوریزانول بر استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، شاخص‌های گلایسمیک و مقاومت انسولینی در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.
روش کار: 30 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 به‌صورت هدفمند انتخاب و در 3 گروه تمرین ترکیبی و دارونما، تمرین ترکیبی و مکمل و کنترل دارونما (10 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 8 هفته و ۳ جلسه در هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی با شدت 40 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) و استقامتی با شدت 50 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه (HRR)) را انجام دادند. گروه مکمل روزانه 600 میلی‌گرم مکمل گامااوریزانول را در ۲ وعده به مدت 8 هفته مصرف کردند. نمونه خونی در حالت ناشتا برای ارزیابی سوپراکسید دیسموتاز، مالون دی‌آلدئید و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی، انسولین و گلوکز خون ناشتا، 48 ساعت قبل و بعد مداخله جمع‌آوری شد. برای مقایسه تفاوت‌های بین‌گروهی از آزمون تحلیل واریانس دو راهه با اندازه‌گیری‌های مکرر و کمترین تفاوت معنی‌دار (LSD)در سطح معنی‌داری 05/P≤0 استفاده شد.
یافته‌ها: کاهش معنی‌داری در سطوح گلوکز خون، انسولین، مقاومت انسولینی، هموگلوبین گلیکوزیله و مالون دی‌آلدئید در گروه‌های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/P<0). همچنین، افزایش معنی‌داری در سطوح سوپراکسید دیسموتاز (0/012=P) و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (0/017=P) در گروه‌های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد؛ اما تفاوت‌ها بین گروه تمرین ترکیبی با دارونما و گروه تمرین ترکیبی با مصرف مکمل از نظر آماری معنی‌دار نبود (05/P>0).
نتیجه‌گیری: 8 هفته تمرین ترکیبی (هوازی‌مقاومتی) شاخص‌های گلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو را در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 بهبود بخشید. این بهبود مستقل از مکمل گامااوریزانول بود؛ زیرا هیچ اثر اضافی هنگام افزودن این مکمل به تمرین مشاهده نشد.
روش کار: 30 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 به‌صورت هدفمند انتخاب و در 3 گروه تمرین ترکیبی و دارونما، تمرین ترکیبی و مکمل و کنترل دارونما (10 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 8 هفته و ۳ جلسه در هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی با شدت 40 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) و استقامتی با شدت 50 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه (HRR)) را انجام دادند. گروه مکمل روزانه 600 میلی‌گرم مکمل گامااوریزانول را در ۲ وعده به مدت 8 هفته مصرف کردند. نمونه خونی در حالت ناشتا برای ارزیابی سوپراکسید دیسموتاز، مالون دی‌آلدئید و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی، انسولین و گلوکز خون ناشتا، 48 ساعت قبل و بعد مداخله جمع‌آوری شد. برای مقایسه تفاوت‌های بین‌گروهی از آزمون تحلیل واریانس دو راهه با اندازه‌گیری‌های مکرر و کمترین تفاوت معنی‌دار (LSD)در سطح معنی‌داری 05/P≤0 استفاده شد.
یافته‌ها: کاهش معنی‌داری در سطوح گلوکز خون، انسولین، مقاومت انسولینی، هموگلوبین گلیکوزیله و مالون دی‌آلدئید در گروه‌های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (05/P<0). همچنین، افزایش معنی‌داری در سطوح سوپراکسید دیسموتاز (0/012=P) و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (0/017=P) در گروه‌های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد؛ اما تفاوت‌ها بین گروه تمرین ترکیبی با دارونما و گروه تمرین ترکیبی با مصرف مکمل از نظر آماری معنی‌دار نبود (05/P>0).
نتیجه‌گیری: 8 هفته تمرین ترکیبی (هوازی‌مقاومتی) شاخص‌های گلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو را در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 بهبود بخشید. این بهبود مستقل از مکمل گامااوریزانول بود؛ زیرا هیچ اثر اضافی هنگام افزودن این مکمل به تمرین مشاهده نشد.
واژه‌های کلیدی: استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام، مقاومت انسولینی، تمرین ترکیبی، گامااوریزانول
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزشی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
