تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
چکیده: (33 مشاهده)
مقدمه وهدف: نوجوانی بهترین زمان برای حفظ و تثبیت خودمراقبتی مستقل و ایجاد روال های خودمراقبتی پایدار برای بقیه عمر است. لذا مطالعه حاضر با هدف سنجش وضعیت خودمراقبتی در نوجوانان ایرانی انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که به صورت مقطعی بر روی 504 نفر از دانش آموزان15-13 ساله مدارس شهر آمل در سال 1402انجام گرفت. روش نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای دو مرحله ای بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن تایید شد. آمار توصیفی و آمار تحلیلی با آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه جهت تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزارآماری16 SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد وضعیت خودمراقبتی در نوجوانان متوسط یا خوب گزارش شد. براساس یافته ها جنسیت با بعد فعالیت بدنی و بهداشت فردی ارتباط معنی داری داشت. سطح تحصیلات پدر در بعد فعالیت بدنی، تغذیه و رفتارهای پرخطر و سطح تحصیلات مادر در بعد فعالیت بدنی، تغذیه و ایمنی و حوادث معنی دار بود (0.05p<). براساس نتایج این پژوهش وضعیت اشتغال پدر با بعد فعالیت بدنی (0.01p=) و وضعیت اشتغال مادر با بعد تغذیه(0.001p=) و رفتارهای پرخطر (0.02 p=) ارتباط معنی داری داشت. همچنین وضعیت اقتصادی با بعد فعالیت بدنی و تغذیه و همچنین شاخص توده بدنی با بعد تغذیه ارتباط معنی داری داشت(0.05 p<).
نتیجه گیری: بهطور کلی، خودمراقبتی جسمی نوجوانان در سطح متوسط تا مطلوب بود و تحت تأثیر عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی-اقتصادی قرار داشت. توجه به این عوامل در برنامهریزی مداخلات ارتقای سلامت میتواند به بهبود رفتارهای خودمراقبتی و کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان کمک کند.
روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی تحلیلی است که به صورت مقطعی بر روی 504 نفر از دانش آموزان15-13 ساله مدارس شهر آمل در سال 1402انجام گرفت. روش نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای دو مرحله ای بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن تایید شد. آمار توصیفی و آمار تحلیلی با آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه جهت تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزارآماری16 SPSS تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد وضعیت خودمراقبتی در نوجوانان متوسط یا خوب گزارش شد. براساس یافته ها جنسیت با بعد فعالیت بدنی و بهداشت فردی ارتباط معنی داری داشت. سطح تحصیلات پدر در بعد فعالیت بدنی، تغذیه و رفتارهای پرخطر و سطح تحصیلات مادر در بعد فعالیت بدنی، تغذیه و ایمنی و حوادث معنی دار بود (0.05p<). براساس نتایج این پژوهش وضعیت اشتغال پدر با بعد فعالیت بدنی (0.01p=) و وضعیت اشتغال مادر با بعد تغذیه(0.001p=) و رفتارهای پرخطر (0.02 p=) ارتباط معنی داری داشت. همچنین وضعیت اقتصادی با بعد فعالیت بدنی و تغذیه و همچنین شاخص توده بدنی با بعد تغذیه ارتباط معنی داری داشت(0.05 p<).
نتیجه گیری: بهطور کلی، خودمراقبتی جسمی نوجوانان در سطح متوسط تا مطلوب بود و تحت تأثیر عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی-اقتصادی قرار داشت. توجه به این عوامل در برنامهریزی مداخلات ارتقای سلامت میتواند به بهبود رفتارهای خودمراقبتی و کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقای سلامت
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
