دانشکده بهداشت
چکیده: (19 مشاهده)
مقدمه و هدف: ایمنی بیمار یکی از ارکان اساسی کیفیت خدمات سلامت است و جو ایمنی بیمار بهعنوان یکی از شاخصهای کلیدی فرهنگ ایمنی، نقش مهمی در پیشگیری از خطاهای مراقبتی و ارتقای کیفیت خدمات دارد. با وجود ابزارهای متعدد سنجش جو ایمنی بیمار، اغلب آنها تعامل اجزای مختلف سیستم کاری را بهصورت یکپارچه ارزیابی نمیکنند. این پژوهش با هدف توسعه و ارزیابی ویژگیهای روانسنجی ابزار سنجش جو ایمنی بیمار مبتنی بر رویکرد زیرسیستمهای ماکروارگونومی انجام شد.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه روششناختی بود که در میان پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی و خصوصی منتخب استان گلستان انجام شد. توسعه ابزار شامل جستجوی ساختاریافته منابع، استخراج و ادغام گویهها، طبقهبندی آنها بر اساس زیرسیستمهای ماکروارگونومی، تدوین نسخه اولیه و ترجمه و بازترجمه ابزار بود. ویژگیهای روانسنجی ابزار از طریق بررسی روایی صوری، روایی محتوایی، روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و آزمون–بازآزمون ارزیابی شد.
یافتهها: از میان ۷۳ گویه اولیه، پس از ارزیابی روایی و تحلیل عاملی، ۲۵ گویه در قالب ۷ عامل و چهار زیرسیستم، سیستم کاری (سازمان، فرد، ابزار و فناوری و محیط فیزیکی) باقی ماند که 76/60 درصد واریانس کل را تبیین کردند. مقدار شاخص KMO برابر با 821/0 بود و آزمون کرویت بارتلت معنادار بود. ضریب آلفای کرونباخ کل ابزار 903/0 و ضرایب آزمون–بازآزمون در دامنه 780/0تا 911/0 بهدست آمد که بیانگر همسانی درونی و ثبات زمانی مطلوب ابزار است.
نتیجهگیری: ابزار توسعهیافته از ویژگیهای روانسنجی مطلوب برخوردار است و میتواند بهعنوان ابزاری معتبر و پایا برای سنجش جو ایمنی بیمار مورد استفاده قرار گیرد. بهرهگیری از چارچوب زیرسیستمهای ماکروارگونومی، امکان ارزیابی همزمان عوامل سازمانی، فردی، ابزار و فناوری و محیط فیزیکی را فراهم میکند و میتواند در شناسایی نقاط نیازمند مداخله و طراحی راهکارهای سیستممحور برای ارتقای ایمنی بیمار کاربرد داشته باشد.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه روششناختی بود که در میان پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی و خصوصی منتخب استان گلستان انجام شد. توسعه ابزار شامل جستجوی ساختاریافته منابع، استخراج و ادغام گویهها، طبقهبندی آنها بر اساس زیرسیستمهای ماکروارگونومی، تدوین نسخه اولیه و ترجمه و بازترجمه ابزار بود. ویژگیهای روانسنجی ابزار از طریق بررسی روایی صوری، روایی محتوایی، روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و آزمون–بازآزمون ارزیابی شد.
یافتهها: از میان ۷۳ گویه اولیه، پس از ارزیابی روایی و تحلیل عاملی، ۲۵ گویه در قالب ۷ عامل و چهار زیرسیستم، سیستم کاری (سازمان، فرد، ابزار و فناوری و محیط فیزیکی) باقی ماند که 76/60 درصد واریانس کل را تبیین کردند. مقدار شاخص KMO برابر با 821/0 بود و آزمون کرویت بارتلت معنادار بود. ضریب آلفای کرونباخ کل ابزار 903/0 و ضرایب آزمون–بازآزمون در دامنه 780/0تا 911/0 بهدست آمد که بیانگر همسانی درونی و ثبات زمانی مطلوب ابزار است.
نتیجهگیری: ابزار توسعهیافته از ویژگیهای روانسنجی مطلوب برخوردار است و میتواند بهعنوان ابزاری معتبر و پایا برای سنجش جو ایمنی بیمار مورد استفاده قرار گیرد. بهرهگیری از چارچوب زیرسیستمهای ماکروارگونومی، امکان ارزیابی همزمان عوامل سازمانی، فردی، ابزار و فناوری و محیط فیزیکی را فراهم میکند و میتواند در شناسایی نقاط نیازمند مداخله و طراحی راهکارهای سیستممحور برای ارتقای ایمنی بیمار کاربرد داشته باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
بهداشت حرفه ای
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
