XML English Abstract Print


چکیده:   (36 مشاهده)
مقدمه و هدف: قرار گرفتن در شرایط حساس دانشگاهی، غالبا سلامت روانی و جسمی دانشجویان را تحت تاثیر قرار میدهد. هدف پژوهش حاضر مدل یابی کفایت اجتماعی از روی تابآوری با میانجیگری سازگاری تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مازندران بود.
روش کار: روش این پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان در حال تحصیل دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال تحصیلی 99-1398 تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای نسبتی نمونه ای به حجم 320 نفر انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامههای کفایت اجتماعی فلنر (1990)، تاب­آوری کانر و دیویدسون (2003) و سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1989) استفاده شد. برای بررسی داده­ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و مدل تحلیل مسیر و نرم­افزارهای spss.24 و  Lisrel 8.80  بهره گرفته شد.
یافته ­ها: نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد تاب آوری دارای اثر مستقیم بر سازگاری تحصیلی (33/0=ß، 001/0>P)، تاب­آوری دارای اثر مستقیم بر کفایت اجتماعی (15/0=ß، 001/0>P) و سازگاری تحصیلی دارای اثر مستقیم بر کفایت اجتماعی (28/0=ß، 001/0>P) بود. همچنین سازگاری تحصیلی در رابطه بین تاب­آوری و کفایت اجتماعی نقش میانجی داشت.
نتیجه­ گیری: می­توان نتیجه گرفت مدل کفایت اجتماعی از روی تابآوری با میانجیگری سازگاری تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مازندران از برازش مطلوب برخورار است. با توجه به نقش تاب­آوری در افزایش سازگاری تحصیلی و کفایت اجتماعی، ایجاد باورهای مثبت در زمینه سلامت و نیز آگاه سازی افراد ازآثار تابآوری اهمیت می‌یابد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: روانشناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات سلامت در جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of health research in community

Designed & Developed by : Yektaweb