مقدمه و هدف غرقشدگی یکی از علل مهم مرگومیر غیرعمدی کودکان است. این مطالعه با هدف بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک و بالینی کودکان بستریشده به علت غرقشدگی در بیمارستان شهید مطهری ارومیه طی 10 سال انجام شد.
روش کار در این مطالعه مقطعی، 89 کودک زیر 18 سال که طی سالهای 1392 تا 1402 بستری شده بودند بررسی شدند. اطلاعات جمعیتی، محل و زمان حادثه، شاخصهای بالینی (مقیاس کمای گلاسکو، احیای قلبیریوی، اینتوباسیون، اینوتروپ، بستری در بخش مراقبتهای ویژه کودکان، دمای بدن) و یافتههای آزمایشگاهی (pH و قند خون) استخراج و تحلیل شد.
یافتهها 61 بیمار (68/5 درصد) پسر و 28 نفر (31/5 درصد) دختر بودند. مرگومیر در پسران 54/1 درصد و در دختران 71/4 درصد گزارش شد. بیشترین مرگ در محیطهای طبیعی (83/6 درصد) رخ داد. از 30 کودک تحت احیای قلبیریوی، 24 نفر (80 درصد) فوت کردند. همه بیماران اینتوبه (22/5 درصد) و دریافتکننده اینوتروپ (22/5 درصد) فوت شدند. هیپوترمی در 62/9 درصد بیماران مشاهده شد که 92/9 درصد از آنان جان باختند. بیماران فوتشده مقیاس کمای گلاسکو پایینتر، pH کمتر و قند خون کمتری نسبت به بهبودیافتگان داشتند.
نتیجهگیری غرقشدگی در کودکان شمالغرب ایران با مرگومیر بالا همراه است. عوامل اپیدمیولوژیک و شاخصهای بالینی اولیه میتوانند در پیشآگهی نقش کلیدی داشته باشند و توجه به آنها در پیشگیری و مدیریت بیمارستانی ضروری است.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |