مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.
چکیده: (38 مشاهده)
مقدمه و هدف: مهاجرت پزشکان ایرانی در سالهای اخیر روندی فزاینده داشته است. پیامدهای این پدیده شامل تضعیف نظام سلامت، کاهش دسترسی به خدمات درمانی، افزایش زمان انتظار برای بیماران، بالا رفتن هزینههای مراقبت، کاهش نیروی کار فعال، افزایش نرخ وابستگی، کاهش انگیزه برای تعاملات حرفهای و خروج اساتید مجرب است. این مطالعه با هدف تعیین میزان تمایل به مهاجرت و ارتباط آن با ویژگیهای دموگرافیک و تحصیلی در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجام شد.
روش کار: این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی) در سال ۱۴۰۴ بر روی ۳۴۷ دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان که با روش نمونهگیری طبقهای تسهیم به نسبت انتخاب شده بودند، انجام شد. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه استاندارد تمایل به مهاجرت بود. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS نسخه ۲۴ و بهرهگیری از آزمونهای ضریب همبستگی اسپیرمن، من-ویتنی و کروسکال-والیس تحلیل شدند. سطح معناداری 05/۰ در نظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان ۲۳/۷۹ ± ۳/۵۴ سال و میانگین معدل آنها ۱۶/۰۴ ± ۱/۳۳ بود. اکثر دانشجویان، مرد (2/60٪)، مجرد (2/76٪) و در مقطع علوم پایه (30٪) در حال تحصیل بودند. میانگین نمره کلی تمایل به مهاجرت 44/0 ± 86/3 به دست آمد. دانشجویان «عوامل دافعه مبدأ» را تأثیرگذارترین مؤلفه بر تمایل به مهاجرت دانستند. نتایج حاکی از همبستگی معکوس و معنادار بین تمایل به مهاجرت با سن (046/۰=P) و همبستگی مستقیم و معنادار آن با معدل (020/۰=P) بود. طبق نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه، متغیر وضعیت تاهل پیشبینیکننده معناداری برای تمایل به مهاجرت بود (15/0- = β و 013/0 = P).
نتیجه گیری: یافتهها نشان داد که تمایل به مهاجرت در دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان پایینتر از سطح متوسط است. این وضعیت میتواند فرصتی راهبردی برای حفظ سرمایههای انسانی نظام سلامت تلقی شود. با این حال، تقویت حمایتهای مشاورهای و روانشناختی-تحصیلی در طول دوران تحصیل برای پیشگیری از نوسانات احتمالی در آینده ضروری به نظر میرسد.