دوره 9، شماره 4 - ( زمستان 1402 )                   جلد 9 شماره 4 صفحات 94-80 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sheykhamini H, Khodaei K. Effects of High-intensity Interval Training Versus Moderate-intensity Continuous Aerobic Training during a Ketogenic Diet on Appetite, Appetite Hormones, and Body Composition in Overweight and Obese Females. J Health Res Commun 2024; 9 (4) :80-94
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-945-fa.html
شیخ امینی حمیرا، خدائی کاظم. تأثیر تمرین اینتروال شدید در مقایسه با تمرین هوازی با شدت متوسط طی یک دوره رژیم غذایی کتوژنیک بر اشتها، هورمون های اشتها و ترکیب بدنی زنان دارای اضافه وزن و چاق. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1402; 9 (4) :80-94

URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-945-fa.html


2. استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (4149 مشاهده)
مقدمه و هدف: ورزش و رژیم غذایی دو مداخله‌ی اصلی برای کنترل چاقی هستند. هدف مطالعه‌ی حاضر بررسی تأثیر تمرین اینتروال شدید طی رژیم کتوژنیک (HIIT-KD) و تمرین هوازی مداوم با شدت متوسط طی رژیم کتوژنیک (MICT-KD) بر اشتها و هورمون های اشتها و ترکیب بدنی زنان دارای اضافه‌وزن و چاق بود.

روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی است. 36  زن غیرفعال دارای اضافه‌وزن یا چاق در مطالعه شرکت کردند و به‌طور تصادفی، به سه گروه رژیم غذایی کتوژنیک (KD)، MICT-KD و HIIT-KD تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت شش هفته و هر هفته، سه جلسه تمرین دویدن به‌صورت اینتروال با شدت 85 تا 95 درصد ضربان قلب بیشینه و مداوم  با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه همراه با پیروی از رژیم کتوژیک انجام دادند. برای اندازه گیری هورمون ها، خون گیری ناشتا در قبل و بعد از مداخله انجام شد. ترکیب بدنی با روش بیوایمپدنس الکتریکی و اشتها با مقیاس آنالوگ بصری اندازه گیری شد. از آزمون ANOVA دوراهه‌ی ترکیبی به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی برای آنالیز آماری استفاده شد.

یافته‌ها: در سطح سرمی لپتین، گرلین آسیل‌دار، نسبت لپتین به گرلین بین سه گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0> P). احساس گرسنگی، سیری و میزان سیری بین سه گروه تفاوت معنی داری نداشت (05/0> P). تمایل به خوردن غذا در گروه MICT-KD نسبت به دیگر گروه ها کاهش معنی داری نشان داد (001/0=P). وزن بدن، درصد چربی بدن، آب بدن و حجم عضلات بین گروه ها تفاوت معنی داری نداشت (05/0> P).

نتیجه‌گیری: بین دو نوع تمرین طی رژیم کتوژنیک، تفاوتی در هورمون های اشتها و ترکیب بدنی در زنان دارای اضافه‌وزن یا چاق وجود نداشت. همچنین، هر دو نوع تمرین طی رژیم کتوژنیک هیچ‌گونه برتری نسبت به رژیم کتوژنیک به‌تنهایی نداشتند. تمایل به خوردن در گروه MICT-KD نسبت به دو گروه دیگر کاهش یافته بود.
متن کامل [PDF 732 kb]   (1262 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزشی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات سلامت در جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of health research in community

Designed & Developed by : Yektaweb