XML English Abstract Print


استادیار، دانشکده پیراپزشکی آمل، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
چکیده:   (198 مشاهده)
چکیده
مقدمه و هدف: وجود شپش بر روی بدن را پدیکلوزیس می گویند. آلودگی به شپش، یکی از شایع ترین آلودگی های انگلی است که دارای اهمیت بهداشتی قابل توجه ای است. انجام بررسی های اپیدمیولوژیک می تواند باعث تعیین وضع آلودگی و مشخص شدن ارتباط آن با عوامل محیطی شود. رطوبت کافی و تراکم جمعیتی بالا، محیط زیست مناسبی برای ازدیاد جمعیت شپش را در استان مازندران فراهم آورده است. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف برسی شیوع پدیکلوزیس در استان مازندران از سال 1391 تا 1398 انجام گرفت.
روش کار: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، داده های مرتبط با فراوانی ابتلا به پدیکلوزیس و جمعیت استان مازندران در فاصله زمانی سال 1391 تا 1398 از شبکه بهداشت استان مازندران جمع آوری شد. سپس نتایج اطلاعات جمع آوری شده به تفکیک متغیر های جنسیت، سن و محل سکونت با استفاده از آزمون آماری رگرسیون پواسون مورد آنالیز قرار گرفت.
یافته‌ها: بررسی سابقه افراد مراجعه کننده به شبکه بهداشت استان مازندران از سال 1391-1398، فراوانی پدیکلوزیس را 243487 مورد نشان داد. بیشترین میزان آلودگی در سال 1394 (61/1 درصد) دیده شد. پدیکلوزیس در جنس مونث 6/5 برابر جنس مذکر (05/0> P) و در بین ساکنین مناطق روستایی 1/2 برابر مناطق شهری بود (05/0> P). بیشترین میزان آلودگی مربوط به گروه سنی 12-6 سال بود.
نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که سن، جنس و محل سکونت از متغییرهای حائز اهمیت در شیوع پدیکلوزیس می باشند در نتیجه پیشنهاد می شود که بیشترین تمرکز برای کنترل و پیشگیری پدیکلوزیس به این متغییرها معطوف شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: اپیدمیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات سلامت در جامعه می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of health research in community

Designed & Developed by : Yektaweb