دوره 12، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 12 شماره 2 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Azizian M, Yalfani A, Gholami-Borujeni B. Immediate Effects of Dual-Task Rehabilitation on Static and Dynamic Postural Control and Proprioception in Individuals with Chronic Ankle Instability: A Single-Blind Randomized Controlled Trial. J Health Res Commun 2026; 12 (2)
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1266-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1266-fa.html
عزیزیان مسعود، یلفانی علی، غلامی بروجنی بهنام. تأثیر فوری توانبخشی وظایف دوگانه بر کنترل پاسچر ایستا و پویا و حس عمقی افراد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا: کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده تکسوکور. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (2)
گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
چکیده: (26 مشاهده)
مقدمه و هدف: اختلال در حس عمقی و کنترل پاسچر از مهمترین عوامل مؤثر در پیشرفت و تداوم بیثباتی مزمن مچ پا محسوب میشود. هدف از این مطالعه تأثیر آنی پروتکل توانبخشی وظایف دوگانه بر کنترل پاسچر و حس عمقی ورزشکاران زن و مرد مبتلا به بی ثباتی مزمن مچ پا بود.
مواد و روش ها: این مطالعه بهصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی، کنترلشده روی 44 زن و مرد مبتلا به بیثباتی مزمن مچ پا، با دامنه سنی 18 تا 25 سال، انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی سیستماتیک به دو گروه تمرینات وظایف دوگانه (۲2 نفر) و گروه کنترل (۲2 نفر) تخصیص یافتند. گروه وظایف دوگانه به مدت 30 دقیقه تحت پروتکل تمرینی وظایف دوگانه شناختی حرکتی قرار گرفتند. پیامد اصلی پژوهش شامل کنترل پاسچر بود که با استفاده از دستگاه بایودکس ارزیابی شد. پیامد ثانویه شامل میزان خطای حس عمقی مفصل مچ پا بود که با استفاده از دستگاه الکتروگونیامتر اندازهگیری شد. جهت بررسی تفاوت بین دو گروه و محاسبه اندازه اثر از آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر (گروه×زمان) استفاده شد (0/005>P).
یافتهها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد اثر فوری تمرینات وظایف دوگانه باعث بهبود کنترل پاسچر ایستا و پویا و خطای حس عمقی از پیش آزمون تا پس آزمون شده است (0/001>P). با این حال، تغییر معنیداری از پیش آزمون تا پس آزمون در گروه کنترل مشاهده نشد (0/05<P). نتایج آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر در اثر تعاملی (زمان×گروه) نشان داد تفاوت معنی داری بین گروه وظایف دوگانه و کنترل در بهبود کنترل پاسچر ایستا شاخص کلی ( P<0/001 ,716=ηp2)، کنترل پاسچر پویا شاخص کلی ( P<0/001 ,420=ηp2) و میزان خطایی حس عمقی 10 درجه دورسی فلکشن وجود دارد ( P<0/001 ,528=ηp2).
نتیجه گیری: تمرینات مبتنی بر وظایف دوگانه (شناختی–عصبیعضلانی) اثرات فوری مثبتی بر کنترل پاسچر ایستا، کنترل پاسچر پویا و حس عمقی در افراد مبتلا به بیثباتی مزمن مچ پا دارد. این رویکرد میتواند بهعنوان یک مداخله مکمل در برنامههای توانبخشی این ورزشکاران مدنظر قرار گیرد.
مواد و روش ها: این مطالعه بهصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی، کنترلشده روی 44 زن و مرد مبتلا به بیثباتی مزمن مچ پا، با دامنه سنی 18 تا 25 سال، انجام شد. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی سیستماتیک به دو گروه تمرینات وظایف دوگانه (۲2 نفر) و گروه کنترل (۲2 نفر) تخصیص یافتند. گروه وظایف دوگانه به مدت 30 دقیقه تحت پروتکل تمرینی وظایف دوگانه شناختی حرکتی قرار گرفتند. پیامد اصلی پژوهش شامل کنترل پاسچر بود که با استفاده از دستگاه بایودکس ارزیابی شد. پیامد ثانویه شامل میزان خطای حس عمقی مفصل مچ پا بود که با استفاده از دستگاه الکتروگونیامتر اندازهگیری شد. جهت بررسی تفاوت بین دو گروه و محاسبه اندازه اثر از آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر (گروه×زمان) استفاده شد (0/005>P).
یافتهها: نتایج آزمون تی زوجی نشان داد اثر فوری تمرینات وظایف دوگانه باعث بهبود کنترل پاسچر ایستا و پویا و خطای حس عمقی از پیش آزمون تا پس آزمون شده است (0/001>P). با این حال، تغییر معنیداری از پیش آزمون تا پس آزمون در گروه کنترل مشاهده نشد (0/05<P). نتایج آزمون تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیری مکرر در اثر تعاملی (زمان×گروه) نشان داد تفاوت معنی داری بین گروه وظایف دوگانه و کنترل در بهبود کنترل پاسچر ایستا شاخص کلی ( P<0/001 ,716=ηp2)، کنترل پاسچر پویا شاخص کلی ( P<0/001 ,420=ηp2) و میزان خطایی حس عمقی 10 درجه دورسی فلکشن وجود دارد ( P<0/001 ,528=ηp2).
نتیجه گیری: تمرینات مبتنی بر وظایف دوگانه (شناختی–عصبیعضلانی) اثرات فوری مثبتی بر کنترل پاسچر ایستا، کنترل پاسچر پویا و حس عمقی در افراد مبتلا به بیثباتی مزمن مچ پا دارد. این رویکرد میتواند بهعنوان یک مداخله مکمل در برنامههای توانبخشی این ورزشکاران مدنظر قرار گیرد.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
پزشکی فیزیکی و توانبخشی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
