دوره 12، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 12 شماره 1 صفحات 112-100 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mansouri F, Akhoundzadeh G. Effect of Spiritual Care Education on the Resilience of Mothers of Children With Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. J Health Res Commun 2026; 12 (1) :100-112
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1238-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1238-fa.html
منصوری فائزه، آخوندزاده گلبهار. تأثیر آموزش مراقبت معنوی بر تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی –نقص توجه. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (1) :100-112
گروه پرستاری، واحد علیآبادکتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآبادکتول، ایران.
چکیده: (338 مشاهده)
مقدمه و هدف: بیشفعالی یکی از اختلالات شایع عصبی–رشدی دوران کودکی است. پیامدهای رفتاری و هیجانی ناشی از این اختلال میتواند فشارهای روانی و چالشهای مراقبتی قابلتوجهی را بر مادران تحمیل کند. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مراقبت معنوی بر تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل روی 60 مادر دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه مراجعهکننده به بیمارستان آیتالله طالقانی شهر گرگان انجام شد. نمونهها به روش در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در گروه آزمایش 6 جلسه ۴۵ دقیقهای آموزش مراقبت معنوی براساس مدل ریچارد و برگین (2005) اجرا شد. در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار گردآوری شامل فرم اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه تابآوری کانر دیویدسون (2003) بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون کوواریانس چندمتغیره در سطح معنیداری کمتر از 0/05 تحلیل شد.
یافتهها: طبق نتایج این مطالعه اغلب مادران شرکتکننده در گروه آزمون در محدوده سنی 25-35 سال و در گروه کنترل 36-45 سال بودند. میانگین و انحرافمعیار نمره تابآوری در گروه آزمایش (قبل 5/738±47/63، بعد 5/029±83/50) و در گروه کنترل (قبل 7/459±47/7، بعد 7/063±50/33) به دست آمد. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد آموزش مراقبت معنوی باعث بهبود معنادار نمره کل تابآوری و ابعاد آن در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد (0/001=P).
نتیجهگیری: آموزش مراقبت معنوی میتواند تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه را ارتقا دهد. لذا استفاده از این مداخله در کنار درمانهای دارویی و روانشناختی کودک جهت ارتقای سلامت روان خانواده و کاهش فشار مراقبتی مادران پیشنهاد میشود.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل روی 60 مادر دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه مراجعهکننده به بیمارستان آیتالله طالقانی شهر گرگان انجام شد. نمونهها به روش در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در گروه آزمایش 6 جلسه ۴۵ دقیقهای آموزش مراقبت معنوی براساس مدل ریچارد و برگین (2005) اجرا شد. در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار گردآوری شامل فرم اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه تابآوری کانر دیویدسون (2003) بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون کوواریانس چندمتغیره در سطح معنیداری کمتر از 0/05 تحلیل شد.
یافتهها: طبق نتایج این مطالعه اغلب مادران شرکتکننده در گروه آزمون در محدوده سنی 25-35 سال و در گروه کنترل 36-45 سال بودند. میانگین و انحرافمعیار نمره تابآوری در گروه آزمایش (قبل 5/738±47/63، بعد 5/029±83/50) و در گروه کنترل (قبل 7/459±47/7، بعد 7/063±50/33) به دست آمد. نتایج تحلیل کواریانس چندمتغیری نشان داد آموزش مراقبت معنوی باعث بهبود معنادار نمره کل تابآوری و ابعاد آن در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد (0/001=P).
نتیجهگیری: آموزش مراقبت معنوی میتواند تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه را ارتقا دهد. لذا استفاده از این مداخله در کنار درمانهای دارویی و روانشناختی کودک جهت ارتقای سلامت روان خانواده و کاهش فشار مراقبتی مادران پیشنهاد میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
پرستاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
