Rahimi G, Rezapour Mirsaleh Y, Mohammadpanah Ardakan A. The Mediating Role of Procrastination in the Relationship between Behavioral Activation/Inhibition and the Family Health Climate of Type 2 Diabetes Patients. , J Health Res Commun. 2026; 12 (2) :142-154
URL:
http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1218-fa.html
رحیمی غزل، رضاپور میرصالح یاسر، محمدپناه اردکان عذرا. نقش میانجی اهمالکاری در ارتباط بین فعالسازی/بازدارندگی رفتاری و جو سلامت خانواده بیماران دیابتی نوع 2. , مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (2) :142-154
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1218-fa.html
گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
چکیده: (706 مشاهده)
مقدمه و هدف: سیستم فعالسازی/ بازدارندگی و جو سلامت خانواده، ازجمله عوامل مهمی است که بر نحوه مدیریت دیابت تأثیرگذار است. هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی اهمالکاری بین سیستمهای فعالسازی / بازدارندگی رفتاری و جو سلامت خانواده در خانوادههای بیماران دیابتی نوع 2 بود.
روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه تحلیلی معادلات ساختاری از نوع همبستگی بود. 220 نفر از بیماران دیابتی نوع 2 شهر شاهینشهر اصفهان به شیوه نمونهگیری دردسترس برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. دادهها با استفاده ازپرسشنامههای جو سلامت خانواده، اهمالکاری تاکمن و سیستمهای فعالسازی / بازدارندگی رفتاری کارور و وایت جمعآوری و با روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج نشان داد اثر مستقیم سیستم بازدارندگی رفتاری بر اهمالکاری منفی (β=-0/11, P>0/05) و بر جو سلامت مثبت و معنادار بود (β=-0/16, P>0/05)، اما اثر مستقیم سیستم فعالسازی رفتاری بر اهمالکاری مثبت و معنادار بود (β=-0/23, P>0/05). همچنین اثر مستقیم اهمالکاری بر جو سلامت منفی و معنادار بود (β=-0/29, P>0/05). اثر غیرمستقیم خردهمقیاس سیستم بازدارندگی رفتاری بر اهمالکاری نیز معنادار بود، اما سیستمهای فعالسازی رفتاری بر جو سلامت خانواده تأثیر مستقیمی نداشتند.
نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد سیستم بازدارندگی رفتاری با کاهش اهمالکاری و بهبود مستقیم جو سلامت خانواده، نقشی حمایتگرانه در محیط خانواده ایفا میکند، درحالیکه سیستم فعالسازی رفتاری ازطریق افزایش اهمالکاری، بهطور غیرمستقیم زمینهساز تنش در جو خانواده میشود؛ بنابراین مداخلات روانشناختی در خانوادههای بیماران دیابت نوع ۲ نباید صرفاً بر آموزش پزشکی متمرکز باشد. این مداخلات باید با هدف کاهش اهمالکاری و تقویت حساسیت به پیامدهای منفی طراحی شوند تا بتوانند بهطور مؤثرتری جو عاطفی و حمایتی خانواده را ارتقا دهند.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی