مجله تحقیقات سلامت در جامعه

مقدمه و هدف: دینداری و معنویت از تأثیر فشارهای زندگی بر گرایش به مصرف مواد می‌کاهد. همه‌روزه به شمار افرادی که باور دارند معنویت راه درمان روان رنجوری‌ها و درماندگی‌های روحی آنها می‌باشد، افزوده می‌شود. این مطالعه با هدف تعیین رابطه سلامت معنوی با سلامت روان در بیماران تحت درمان نگهدارنده متادون (MMT) وابسته به مراکز خصوصی و دولتی شهر ساری انجام گرفت.
روش کار: این مطالعه مقطعی و از نوع همبستگی است. جامعه‎ی پژوهش 123 نفر زن و مرد مراجعه‎کننده به مراکز خصوصی و دولتی ترک اعتیاد به‎وسیله درمان نگه‎دارنده با متادون می‎باشد. داده‎ها با استفاده از پرسشنامه سلامت معنوی، سلامت عمومی (GHQ) جمع‎آوری گردید و با روش‎های آماری، آزمون تی دو نمونه‌ای و همبستگی اسپیرمن در نرم‎افزار SPSS 18  مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.
یافته‎ها: میانگین نمره سلامت معنوی 29/43 و میانگین نمره سلامت روان 26/41 بود. براساس نتایج مطالعه، بین سلامت معنوی با سلامت روان همبستگی معناداری وجود داشت. بیشترین همبستگی سلامت معنوی با بعد کارکرد اجتماعی و کمترین همبستگی آن با مشکلات جسمی بود. بین ویژگی وضعیت تأهل، تعداد فرزندان، جنس با سلامت معنوی ارتباط معناداری مشاهده نگردید.
نتیجه‎گیری: با توجه به نقش مثبت و معنادار سلامت معنوی در سلامت روان، تقویت بعد معنوی می‎تواند سبب ارتقاء سلامت روان، کاهش اختلالات روانی، کاهش تمایل به مصرف مواد و استمرار دوره درمان اعتیاد شود.