Samehsalari S. The Association Between Dermatoglyphic (Fingerprint) Patterns and Obesity Status among Female Students at the University of Mazandaran: A Potential Tool for Risk Screening. J Health Res Commun 2025; 11 (3) :28-39
URL:
http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1181-fa.html
سامه سالاری سمیه. ارتباط الگوهای درماتوگلیفیک (اثر انگشت) با وضعیت چاقی در دانشجویان دختر دانشگاه مازندران: یک ابزار بالقوه برای غربالگری خطر. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1404; 11 (3) :28-39
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1181-fa.html
گروه مردم شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
چکیده: (384 مشاهده)
مقدمه و هدف برآمدگیهای اپیدرمی میتوانند بهعنوان ابزاری مهم در تشخیص بسیاری از بیماریها بهویژه بیماریهایی که بر اثر اختلالات ژنیتکی ایجاد میشوند، مورد استفاده قرار گیرند. چاقی اختلالی مزمن و پیچیده است که تحت تأثیر عوامل محیطی، متابولیکی و ژنتیکی قرار دارد و این عوامل میتوانند بر شکلگیری الگوهای اثر انگشت در دوران جنینی مؤثر باشند. باتوجهبه این مسئله، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط الگوهای اثر انگشت با چاقی بر روی جمعیت دختران دانشجوی دانشگاه مازندران صورت گرفته است.
روش کار در این مطالعه، 200 دانشجوی دختر 19 تا 30 ساله با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. قد و وزن شرکتکنندگان اندازهگیری و شاخص توده بدنی محاسبه شد. براساس معیارهای سازمان بهداشت جهانی افراد با شاخص توده بدنی 18/5-22/9 کیلوگرم بر متر مربع نرمال و بیشتر مساوی 27/5 چاق در نظر گرفته شد. نمونههای اثر انگشتان با استفاده از دستگاه بیومتریک اسکنر جمعآوری شدند و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارSPSS نسخه 27 صورت گرفت.
یافتهها نتایج آزمون مربع کای در سطح احتمال 0/05=α نشان داد تفاوت معناداری در الگوی کیسهای (0/049=P) و نوع کمانی (0/001=P) در بین دو گروه چاق و نرمال وجود دارد؛ به این معنا که الگوی کمانی در مشارکتکنندگان چاق (7/5 درصد) و نوع کیسهای در افراد سالم (57/4 درصد) از شیوع بیشتری برخوردار بوده است. علاوهبراین، مقایسه شمارش کامل خطوط تفاوت معناداری (0/047=P) را در بین دو گروه موردمطالعه نشان داد.
نتیجهگیری دادههای پژوهش نشان داد الگوهای اثر انگشت در افراد چاق و نرمال متفاوت میباشد. باتوجهبه اینکه چاقی در دوران معاصر بهعنوان یک اپیدمی مطرح است و همانند بسیاری از اختلالات ژنتیکی با ویژگیهای درماتوگلیفیک ارتباط دارد، شناسایی الگوهای شاخص در میان افراد چاق میتواند بهعنوان ابزاری مؤثر برای غربالگری گروههای مستعد ابتلا به چاقی به کار گرفته شود.