دوره 11، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 11 شماره 4 صفحات 215-202 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khodadadi M, Davudi H, Heydari H. The Effectiveness of Mindfulness-Based Reality Therapy Training on Self-Compassion and Resilience in Students With Internet Addiction. J Health Res Commun 2026; 11 (4) :202-215
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1168-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1168-fa.html
خدادادی مهدی، داودی حسین، حیدری حسن. اثربخشی آموزش واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودشفقتی و تابآوری دانشآموزان دارای اعتیاد به اینترنت. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1404; 11 (4) :202-215
گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
چکیده: (57 مشاهده)
مقدمه و هدف: اعتیاد به اینترنت پدیدهای است که میتواند فرایندهای روانشناختی و هیجانی دانشآموزان را مختل کند. باوجود اهمیت این موضوع، تاکنون بهطور خاص اثربخشی مداخلات رواندرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر آن بهخوبی بررسی نشده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودشفقتی و تابآوری در دانشآموزان برای کاهش و پیشگیری از اعتیاد به اینترنت بود.
روش کار: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، همراه با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری شامل تمام دانشآموزان دوره دوم متوسطه در سال تحصیلی 1403-1404 بودند. به جهت آموزشی بودن پروتکل تهیهشده از افراد موجود در چارکهای دوم و سوم جامعه پژوهش (۲۸۰ نفر)، تعداد ۳۴ نفر به روش نمونهگیری غیرتصادفی در دسترس و هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (موردمداخله در 10 جلسه 90 دقیقهای) و کنترل جایگزین شدند (17 نفر در هر گروه). دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸)، سیاهه تابآوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه فرم کوتاه خودشفقتی ریس و همکاران (۲۰۱۱) جمعآوری شد.
یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودشفقتی (Sig (p) <0/05, F=39/91) و تابآوری (Sig (p) <0/05, F=72/68) دانشآموزان دارای اعتیاد به اینترنت اثربخش است. این نتیجه تا مرحله پیگیری تداوم داشت.
نتیجهگیری: واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی یک برنامه آموزشی مناسب و مؤثر برای بهبود خودشفقتی و تابآوری جهت کاهش و پیشگیری از اعتیاد به اینترنت در دانشآموزان دارای این اعتیاد است.
روش کار: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، همراه با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه آماری شامل تمام دانشآموزان دوره دوم متوسطه در سال تحصیلی 1403-1404 بودند. به جهت آموزشی بودن پروتکل تهیهشده از افراد موجود در چارکهای دوم و سوم جامعه پژوهش (۲۸۰ نفر)، تعداد ۳۴ نفر به روش نمونهگیری غیرتصادفی در دسترس و هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (موردمداخله در 10 جلسه 90 دقیقهای) و کنترل جایگزین شدند (17 نفر در هر گروه). دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و از طریق آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸)، سیاهه تابآوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه فرم کوتاه خودشفقتی ریس و همکاران (۲۰۱۱) جمعآوری شد.
یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودشفقتی (Sig (p) <0/05, F=39/91) و تابآوری (Sig (p) <0/05, F=72/68) دانشآموزان دارای اعتیاد به اینترنت اثربخش است. این نتیجه تا مرحله پیگیری تداوم داشت.
نتیجهگیری: واقعیتدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی یک برنامه آموزشی مناسب و مؤثر برای بهبود خودشفقتی و تابآوری جهت کاهش و پیشگیری از اعتیاد به اینترنت در دانشآموزان دارای این اعتیاد است.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
