دوره 12، شماره 1 - ( بهار- در حال انتشار 1405 )
جلد 12 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
beheshtimotlagh A, narimani M, basharpoor S. Comparing the Effectiveness of Two Approaches To Relapse Prevention Based on Mindfulness and Integrative Intervention on Improving Emotion Regulation in Individuals Recovering from Substance Use Disorder: A Quasi-Experimental Study. J Health Res Commun 2026; 12 (1)
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1247-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1247-fa.html
بهشتی مطلق علی، نریمانی محمد، بشرپور سجاد. مقایسه اثر بخشی دو رویکرد پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی و مداخله یکپارچهنگر بر بهبود تنظیم هیجان افراد در حال بهبودی از اختلال مصرف مواد: یک مطالعه نیمه تجربی. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (1)
گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
چکیده: (31 مشاهده)
مقدمه و هدف: اختلال مصرف مواد با دشواری در تنظیم هیجان، نقص در مهارتهای مقابلهای و احتمال بالای عود همراه است. اگرچه پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی در سالهای اخیر موردتوجه قرار گرفته است، شواهد جدید نشان میدهد که مداخلات یکپارچهنگر که همزمان مؤلفههای شناختی، هیجانی و رفتاری را هدف قرار میدهند، ممکن است اثربخشی بیشتری داشته باشند. پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی بسته مداخله پیشگیری از عود یکپارچهنگر و پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی بر تنظیم هیجان افراد وابسته به مواد انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 60 نفر از افراد وابسته به مواد مراجعهکننده به مراکز درمان اعتیاد بود که به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه پیشگیری از عود یکپارچهنگر 20 نفر، پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر تخصیص یافتند هر دو برنامه پیشگیری شامل هشت جلسه بودند و در جلسات ۹۰ دقیقهای اجرا شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (2003)جمعآوری و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه26 و آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل موجب افزایش معنادار ارزیابی مجدد شناختی و کاهش معنادار سرکوب هیجانی شدند (0/001> P). بااینحال، مداخله پیشگیری از عود یکپارچهنگر در مقایسه با پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی تأثیر بیشتری بر افزایش ارزیابی مجدد شناختی (0/697η²=) و کاهش سرکوب هیجانی (0/702η²=) در مراحل پسآزمون و پیگیری داشت.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش از بهکارگیری مداخلات چندمولفهای مبتنی بر تنظیم هیجان در برنامههای پیشگیری از عود حمایت میکند. توجه به آموزش مهارتهای ارزیابی مجدد شناختی و کاهش استفاده از راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان میتواند بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی در برنامههای درمان و بازتوانی افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد مورد توجه قرار گیرد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 60 نفر از افراد وابسته به مواد مراجعهکننده به مراکز درمان اعتیاد بود که به روش در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در سه گروه پیشگیری از عود یکپارچهنگر 20 نفر، پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی 20 نفر و گروه کنترل 20 نفر تخصیص یافتند هر دو برنامه پیشگیری شامل هشت جلسه بودند و در جلسات ۹۰ دقیقهای اجرا شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (2003)جمعآوری و با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه26 و آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل موجب افزایش معنادار ارزیابی مجدد شناختی و کاهش معنادار سرکوب هیجانی شدند (0/001> P). بااینحال، مداخله پیشگیری از عود یکپارچهنگر در مقایسه با پیشگیری از عود مبتنی بر ذهنآگاهی تأثیر بیشتری بر افزایش ارزیابی مجدد شناختی (0/697η²=) و کاهش سرکوب هیجانی (0/702η²=) در مراحل پسآزمون و پیگیری داشت.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش از بهکارگیری مداخلات چندمولفهای مبتنی بر تنظیم هیجان در برنامههای پیشگیری از عود حمایت میکند. توجه به آموزش مهارتهای ارزیابی مجدد شناختی و کاهش استفاده از راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان میتواند بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی در برنامههای درمان و بازتوانی افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد مورد توجه قرار گیرد.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |