دوره 12، شماره 1 - ( بهار- در حال انتشار 1405 )
جلد 12 شماره 1 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mansouri F, Akhoondzadeh G. Effect of Spiritual Care Education on the Resilience of Mothers of Children with Attention Deficit / Hyperactivity Disorder. J Health Res Commun 2026; 12 (1)
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1238-fa.html
URL: http://jhc.mazums.ac.ir/article-1-1238-fa.html
منصوری فائزه، آخوندزاده گلبهار. تاثیر آموزش مراقبت معنوی بر تاب آوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی –نقص توجه. مجله تحقیقات سلامت در جامعه. 1405; 12 (1)
گروه پرستاری، واحد علیآبادکتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علیآبادکتول، ایران.
چکیده: (25 مشاهده)
مقدمه و هدف: بیشفعالی یکی از اختلالات شایع عصبی–رشدی دوران کودکی است. پیامدهای رفتاری و هیجانی ناشی از این اختلال می تواند فشارهای روانی و چالشهای مراقبتی قابلتوجهی را بر مادران تحمیل کند. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مراقبت معنوی بر تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی انجام شد.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل روی 60 مادر دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه مراجعه کننده به بیمارستان آیتالله طالقانی شهر گرگان انجام شد. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله شش جلسه ۴۵ دقیقهای آموزش مراقبت معنوی بر اساس مدل ریچارد و برگین (2005) اجرا شد. در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار گردآوری شامل فرم اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه تابآوری کانر دیویدسون (2003) بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون کوواریانس چندمتغیره در سطح معنیداری کمتر از 0/05 تحلیل شد.
یافتهها: طبق نتایج این مطالعه اغلب مادران شرکت کننده در گروه آزمون در محدوده سنی 35-25 سال و در گروه کنترل 45-36 سال بودند. میانگین و انحراف معیار نمره تابآوری در گروه مداخله (قبل 5/738 ± 47/63، بعد 5/029 ± 83/50) و در گروه کنترل (قبل 7/459 ± 47/7، بعد 7/063 ± 50/33) بدست آمد. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که آموزش مراقبت معنوی باعث بهبود معنادار نمره کل تابآوری و ابعاد آن در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد (P=0/001).
نتیجهگیری: آموزش مراقبت معنوی میتواند تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه را ارتقاء دهد. لذا استفاده از این مداخله در کنار درمانهای دارویی و روانشناختی کودک جهت ارتقاء سلامت روان خانواده و کاهش فشار مراقبتی مادران پیشنهاد میشود.
روش کار: این مطالعه نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل روی 60 مادر دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه مراجعه کننده به بیمارستان آیتالله طالقانی شهر گرگان انجام شد. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله شش جلسه ۴۵ دقیقهای آموزش مراقبت معنوی بر اساس مدل ریچارد و برگین (2005) اجرا شد. در گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار گردآوری شامل فرم اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه تابآوری کانر دیویدسون (2003) بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون کوواریانس چندمتغیره در سطح معنیداری کمتر از 0/05 تحلیل شد.
یافتهها: طبق نتایج این مطالعه اغلب مادران شرکت کننده در گروه آزمون در محدوده سنی 35-25 سال و در گروه کنترل 45-36 سال بودند. میانگین و انحراف معیار نمره تابآوری در گروه مداخله (قبل 5/738 ± 47/63، بعد 5/029 ± 83/50) و در گروه کنترل (قبل 7/459 ± 47/7، بعد 7/063 ± 50/33) بدست آمد. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که آموزش مراقبت معنوی باعث بهبود معنادار نمره کل تابآوری و ابعاد آن در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد (P=0/001).
نتیجهگیری: آموزش مراقبت معنوی میتواند تابآوری مادران دارای کودک مبتلا به اختلال بیشفعالی–نقص توجه را ارتقاء دهد. لذا استفاده از این مداخله در کنار درمانهای دارویی و روانشناختی کودک جهت ارتقاء سلامت روان خانواده و کاهش فشار مراقبتی مادران پیشنهاد میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
پرستاری
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |