استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران
چکیده: (2698 مشاهده)
مقدمه و هدف: احساس تعلق به مدرسه یک نیاز مهم برای عملکرد خوب دانشآموزان در محیطهای یادگیری، تحت تاثیر عوامل متعددی است؛ بنابراین، مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش هوش اخلاقی و ذهنآگاهی در پیشبینی احساس تعلق به مدرسه انجام شد.
روش کار: روش پژوهش حاضر توصیفی بوده است. جامعه پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر و پسر متوسطه اول و دوم ناحیه یک کرج در سال تحصیلی 1403-1402 بودهاند؛ 120 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده و به پرسشنامههای هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005)، ذهنآگاهی چادویک و همکاران (2008) و احساس تعلق به مدرسه بری و بتی (2004) پاسخ دادهاند. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرمافزار آماری SPSS نسخه 22 انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد بین هوش اخلاقی (702/0=r) و ذهنآگاهی (622/0=r) با احساس تعلق به مدرسه ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>p). همچنین مولفههای هوش اخلاقی، 3/48 و مولفههای ذهنآگاهی 2/37 درصد از واریانس احساس تعلق به مدرسه را تبیین میکنند.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج هوش اخلاقی و ذهنآگاهی در ارتقای احساس تعلق به مدرسه دانشآموزان تاثیرگذار هستند؛ بنابراین، شایسته است آموزش هوش اخلاقی و ذهنآگاهی جزء برنامههای مداخلاتی مدارس در نظر گرفته شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
روانشناسی