<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of health research in community</title>
<title_fa>مجله تحقیقات سلامت در جامعه</title_fa>
<short_title>J Health Res Commun</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://jhc.mazums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2423-6772</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2423-6764</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii>8</journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.32598</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1404</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2025</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>11</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثربخشی درمان هیجان‌مدار بر تحمل آشفتگی و احساس تنهایی زنان وابسته به مواد افیونی</title_fa>
	<title>Impact of Emotion-focused Therapy on Distress Tolerance and Loneliness in Iranian Women With Opioid Use Disorder</title>
	<subject_fa>روانشناسی</subject_fa>
	<subject>Psychology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي-کامل</content_type_fa>
	<content_type>Research(Original)</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:2;&quot;&gt;&lt;strong&gt;مقدمه و هدف&lt;/strong&gt; وابستگی به مواد افیونی در زنان اثرات جسمی و روانی به مراتب بیشتری نسبت به مردان دارد. ازاین&#8204;رو توجه به درمان این وابستگی و کاهش آثار مخرب آن ضروری به نظر می&#8204;رسد. براین&#8204;اساس هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی درمان هیجان&#8204;مدار بر تحمل آشفتگی و احساس تنهایی در زنان وابسته به مواد افیونی است.&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;روش کار&lt;/strong&gt; تحقیق حاضر از نوع آزمایشی با پیش&#8204;آزمون-پس&#8204;آزمون و پیگیری است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان وابسته به مواد افیونی مراجعه&#8204;کننده به مراکز ترک اعتیاد شهر اهواز در سال 1402 بودند. باتوجه&#8204;به هدف پژوهش، نمونه آماری از میان جامعه موردنظر با استفاده از روش نمونه&#8204;گیری هدفمند باتوجه&#8204;به ملاک&#8204;های ورود و خروج، تعداد 30 نفر انتخاب شد و به&#8204;طور تصادف در گروه&#8204;های آزمایش (درمان هیجان&#8204;مدار) و کنترل گمارش شدند. ابزارهای جمع&#8204;آوری داده&#8204;ها &amp;nbsp;شامل پرسش&#8204;نامه تحمل آشفتگی سیمونز و گاهر (2005) و مقیاس تجدیدنظرشده احساس تنهایی راسل و همکاران (1980) بودند. گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه&#8204;ای تحت درمان هیجان&#8204;مدار برگرفته از بسته&#8204; درمانی (گلر و گرینبرگ، 2012) &amp;nbsp;قرار گرفت و گروه کنترل نیز طی این زمان آموزشی را دریافت نکردند. برای آزمون فرضیه&#8204;ها از تحلیل واریانس مختلط با اندازه&#8204;گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. برای تجزیه&#8204;وتحلیل داده&#8204;های پژوهش از نرم&#8204;افزار کامپیوتری SPSS نسخه 27 استفاده شد.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;یافته&#8204;ها&lt;/strong&gt; نتایج تحلیل واریانس مختلط با اندازه&#8204;گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد اثربخشی درمان هیجان&#8204;مدار تأثیر آماری معناداری در سطح اطمینان 99 درصد بر متغیرها داشته است. به&#8204;طور خاص، برای متغیر تحمل آشفتگی، تفاضل میانگین&#8204;ها در پس&#8204;آزمون برابر با 8 و اندازه اثر مداخله برابر با 28 درصد (28/&amp;eta;&amp;sup2;=0) افزایش را نشان داد؛ و برای احساس تنهایی نیز تفاضل میانگین&#8204;ها برابر با 7/66 &amp;nbsp;و اندازه اثر مداخله برابر با 27 درصد(27/&amp;eta;&amp;sup2;=0) به دست آمد. این تأثیرات در سطح 0/003=&amp;alpha; معنادار بود. علاوه&#8204;براین، اثربخشی مداخله در مرحله پیگیری با اطمینان آماری 99 درصد 0/001=&amp;alpha; تداوم داشته است.&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;نتیجه&#8204;گیری&lt;/strong&gt; براساس آنچه حاصل شد، می&#8204;توان اذعان کرد که توجه به هیجان و تقویت مهارت&#8204;های هیجانی افراد می&#8204;تواند برای بهبود زنان وابسته به مواد افیونی یاری&#8204;دهنده باشد. بر همین اساس آموزش زنان وابسته به مواد افیونی اثربخش خواهد بود.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:2;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Introduction and Purpose&lt;/strong&gt; Women with opioid use disorder (OUD), particularly in Iran, suffer more from its physical and psychological consequences compared to men. The present study aimed to investigate the impact of emotion-focused therapy (EFT) on distress tolerance and loneliness in Iranian women with OUD.&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Methods&lt;/strong&gt; This is a quasi-experimental study with a pre-test/post-test/one-month follow-up design. The study population comprised all women who visited addiction treatment centers in Ahvaz, south of Iran, in 2023. Using a purposive sampling method and based on the inclusion and exclusion criteria, 30 women were selected and randomly assigned to the EFT (n=15) and control (n=15) groups. The intervention group received EFT based on Geller &amp; Greenberg&amp;#39;s protocol across 8 90-minute group sessions, while the control group received no specific intervention during this period. Data collection tools included the Distress Tolerance Scale (DTS) and the Revised UCLA Loneliness Scale (R-UCLA). Data analysis was performed using mixed ANOVA with repeated measures and the Bonferroni post-hoc test in SPSS software, version 27.&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Results&lt;/strong&gt; The main effect of the intervention on increasing distress tolerance (effect size=0.28, P=0.003) and reducing loneliness (Effect size=0.27, P=0.003) was statistically significant. The mean DTS score in the EFT group increased by 8 units from pre-test to post-test, and the mean R-UCLA score decreased by 7.66 units. These effects remained stable at the one-month follow-up phase (P&lt;0.001).&amp;nbsp;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion&lt;/strong&gt; Group EFT is an effective intervention for increasing distress tolerance and reducing loneliness in Iranian women with OUD, with its effects remaining stable in the short term. By focusing on feelings and enhancing emotion regulation skills, EFT can be used as a complementary treatment in addiction treatment programs for women.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract>
	<keyword_fa>درمان هیجان‌مدار, آشفتگی, تحمل, احساس تنهایی, اعتیاد به مواد افیونی, زنان </keyword_fa>
	<keyword>Emotion-Focused Therapy, Distress, Tolerance, Loneliness, Opioid Addiction, Women</keyword>
	<start_page>100</start_page>
	<end_page>113</end_page>
	<web_url>http://jhc.mazums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5553-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Maedeh</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>YazdaniPour</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مائده</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>یزدانی پور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>yazdanipourmaedeh@gmail.com</email>
	<code>100319475328460013955</code>
	<orcid>100319475328460013955</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Counseling, Ahv.C., Islamic Azad University, Ahvaz, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Kobra</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Kazemian Moghadam</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کبری</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کاظمیان مقدم</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>kazemian174@iau.ac.ir</email>
	<code>100319475328460013956</code>
	<orcid>100319475328460013956</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Psychology, Dez.C., Islamic Azad University, Dezful, Iran. </affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Masoud</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Shahbazi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مسعود</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شهبازی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>6639862085@iau.ir</email>
	<code>100319475328460013957</code>
	<orcid>100319475328460013957</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Counseling, MaS.C., Islamic Azad University, Masjed Soleiman, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه مشاوره، واحد مسجد سلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجد سلیمان، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
