دوره 4، شماره 1 - ( 3-1397 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 27-34 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (351 مشاهده)
مقدمه و هدف: استرس شغلی پیامد فرایند کار، عوامل و شرایط کار می باشد و منجر به بیماری های جسمی و روحی- روانی می شود. رانندگی اتوبوس شهری یکی از موقعیت های پراسترس شغلی است؛ از این رو هدف از مطالعه حاضر بررسی وضعیت استرس شغلی در بین رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی می باشد.روش کار: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی- مقطعی، وضعیت استرس شغلی 61 نفر از رانندگان واحد اتوبوسرانی شهر بجنورد به صورت تصادفی ساده و با مراجعه حضوری در سال 1395 بررسی گردید. جهت ارزیابی از پرسشنامه Philip el Rice بهره گرفته شد و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 18 تجزیه و تحلیل گردیدند. ​یافته ها: نتایج نشان داد که تمامی رانندگان مورد مطالعه مرد و متأهل بودند. میانگین سنی افراد مورد مطالعه 5± 41 سال، میانگین سابقه کاری 5± 12 سال و میانگین نمره استرس شغلی رانندگان 8/ 24 ± 5/ 147 بود؛ به طوری که 97 درصد از رانندگان دارای استرس زیاد بودند. همچنین بر مبنای نتایج مشاهده شد که استرس شغلی فقط با شیفت کاری ارتباط معناداری دارد ( 016 / P= 0 ) و رابطه آن با سایر متغیرها از جمله  سن، سابقه کاری، سطح تحصیلات و نوع استخدام معنادار نمی باشد.نتیجه گیری: با توجه به اینکه میزان استرس شغلی در بین رانندگان اتوبوسرانی بسیار بالا است،اجرای یک برنامه جامع مدیریت استرس در سطح سازمان الزامی می‌باشد.
متن کامل [PDF 445 kb]   (76 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل | موضوع مقاله: بهداشت حرفه ای
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۷/۵/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۷/۵/۲۸