دوره 11، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 11 شماره 4 صفحات 43-33 |
برگشت به فهرست نسخه ها
مرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.
چکیده: (222 مشاهده)
مقدمه و هدف: پزشک خانواده بهعنوان نیروی محوری تیم سلامت، نقش کلیدی در اجرای این برنامه دارد. بااینحال، ماندگاری پایین وی در مناطق روستایی، با هدف اصلی برنامه که ایجاد ارتباط مستمر با جمعیت تحت پوشش است، در تناقض میباشد. این مطالعه با هدف تعیین عوامل مؤثر در ماندگاری پزشکان خانواده در دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال ۱۴۰۲ انجام شد.
روش کار: این مطالعه توصیفیتحلیلی از نوع مقطعی بود که در مراکز خدمات جامع سلامت روستایی دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 1402 انجام شد. 139 نفر از پزشکان خانواده روستایی (رسمی، قراردادی و طرحی) شاغل در این مراکز بهصورت سرشماری در مطالعه شرکت نمودند. پس از اخذ کد اخلاق، دادهها بهوسیله پرسشنامه محققساخته عوامل مؤثر در ماندگاری پزشکان خانواده جمعآوری شده و با کمک روشهای آمار توصیفی و آزمونهای ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس در نرمافزار SPSS نسخه 24 و سطح معنیداری 0/05 مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان، 10/63±35/78 سال بود. 60/4 درصد از پزشکان خانواده زن و بقیه مرد بودند. بیشترین نمره بهترتیب مربوط به بعد محیطی 0/79±3/49 ، فردی 0/57±2/97 و سپس بعد سازمانی 1/06±2/79 بوده است. جنس افراد با بعد سازمانی (0/036=P)، وضعیت تأهل با بعد فردی (0/006=P) و وضعیت بیتوته با بعد محیطی ارتباط معنیداری داشت (0/026=P).
نتیجهگیری: باتوجهبه اینکه عوامل محیطی بیشترین نقش در ماندگاری پزشکان خانواده داشتند، تمرکز سیاستگذاران بر بهبود زیرساختهای فیزیکی مراکز، تقویت تعاملات تیمی و بازنگری در شرح وظایف پزشکان میتواند به کاهش نرخ ترک خدمت و افزایش پایداری برنامه پزشک خانواده در مناطق روستایی منجر شود.
روش کار: این مطالعه توصیفیتحلیلی از نوع مقطعی بود که در مراکز خدمات جامع سلامت روستایی دانشگاه علوم پزشکی گلستان در سال 1402 انجام شد. 139 نفر از پزشکان خانواده روستایی (رسمی، قراردادی و طرحی) شاغل در این مراکز بهصورت سرشماری در مطالعه شرکت نمودند. پس از اخذ کد اخلاق، دادهها بهوسیله پرسشنامه محققساخته عوامل مؤثر در ماندگاری پزشکان خانواده جمعآوری شده و با کمک روشهای آمار توصیفی و آزمونهای ضریب همبستگی اسپیرمن، من ویتنی و کروسکال والیس در نرمافزار SPSS نسخه 24 و سطح معنیداری 0/05 مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان، 10/63±35/78 سال بود. 60/4 درصد از پزشکان خانواده زن و بقیه مرد بودند. بیشترین نمره بهترتیب مربوط به بعد محیطی 0/79±3/49 ، فردی 0/57±2/97 و سپس بعد سازمانی 1/06±2/79 بوده است. جنس افراد با بعد سازمانی (0/036=P)، وضعیت تأهل با بعد فردی (0/006=P) و وضعیت بیتوته با بعد محیطی ارتباط معنیداری داشت (0/026=P).
نتیجهگیری: باتوجهبه اینکه عوامل محیطی بیشترین نقش در ماندگاری پزشکان خانواده داشتند، تمرکز سیاستگذاران بر بهبود زیرساختهای فیزیکی مراکز، تقویت تعاملات تیمی و بازنگری در شرح وظایف پزشکان میتواند به کاهش نرخ ترک خدمت و افزایش پایداری برنامه پزشک خانواده در مناطق روستایی منجر شود.
واژههای کلیدی: ماندگاری، پزشک خانواده، پزشک خانواده روستایی، مرکز خدمات جامع سلامت، دسترسی به خدمات پزشکی
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
موضوع مقاله:
مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |